14 yıl oldu...
Yazar, düşünür, sosyal demokrasi ve demokratik sosyalizm teorisini Türkiye özelinde geliştiren, bu manada da (dönemin ruhuna / zeitgeist'ına uygun deyişle söyleyecek olursam) yerli ve milli politik kuramcı, yazar, fotoğrafçı, gazeteci, televizyoncu, devlet adamı, siyasetçi İsmail Cem İpekçi'yi (1940 - 24 Ocak 2007) 14 yıl önce bugün kaybettik.
Metaforik manâda değil, kavramın nispet ettiği olguyla mutabakatı anlamında söylüyorum: Güzel adamdı, yakışıklıydı, karizmatikti. Adeta bir Alain Delon aurası taşırdı (bu konuya ilerleyen satırlarda döneceğim). Karakteri ve ruh hasleti bakımından ise - bazılarının 'ölenin arkasından kötü konuşmama' adetimiz bağlamında dillendirilmiş 'diplomatik / resmi / gayrı samimi' görüşler olabileceği gerçeğini gözden ırak tutmaksızın söylüyorum - arkasından paylaşılanlara bakılacak olursa - olumlu vasıflarının ağır bastığı söylenebilir rahatlıkla. Dillendirilen olumsuz görüşleri az sonra alacağım ele. Son derece zengin ve toplumsal hiyerarşinin zirvesindeki bireylerle dolu geniş bir sülâlenin çocuğu olmasına ve çok iyi bir eğitim almasına karşın, mütevazılığından zerrece ödün vermediği ise bir vakıadır - bu husus da, az sonra bu metnin bünyesinde, daha ayrıntılı olarak yer bulacak kendisine -.
