Kaçırılan fırsatlar, kaybolan şiirlerdir yüreğin atışını aksatan ve durduran - confession 1

'............. Kaçırılan fırsatlar, kaybolan şiirlerdir Yüreğin atışını aksatan ve durduran. Yavaş yavaş o zehir bütün kana yayılır. Tortu kalır, tortu kalır ve insanı öldürür.' Bir şiirin son kıtasına ait olan yukarıdaki dizeleri 1985 - 1986 yıllarında fena  dolamıştım dilime; öyle ki, o sırada birlikte Yeni Olgu Dergisi'ni çıkardığımız (müşterek tanışlarımız tarafından 'ruh ikizi', 'ayrılmaz ikili', 'yapışık kardeşler'  olarak nitelenmemize yol açacak denli yakın olduğumuz ekürim) Fatih  Aksoy da(1), istemli ya da istemsiz, ama, sık sık onun dizelerini terennüm eder olmuştu.  Fatih'le benim mezkûr dizelere olan  'yüksek sadakat'imiz, bahse konu dergi  kapandıktan ve biz (Fatih Aksoy, Fatih'in ilk eşi Ayşe, Tayfun Gönül, Tülin, Recai  Hallaç, Mehmet Naci Çelik, Güven, Serdar, Mehmet, Bilge,..., ve ben(2))  Bakırköy'de komün hayatı yaşayan bir grup arkadaş, Cağaloğlu'nda 1985  Ağustos başı gibi açtığımız İthaka Gençlik Kültür Merkezi'ni işletirken de  devam etmişti.  'Bir minicik fragmanını verdiğim ve hayatımın en delişmen dönemlerinden  olduğuna işaret ettiğim o yıllara dair olan (zengin alt metinler ve göndermeler  de içeren) ayrıntılı bir metni, yakında paylaşmayı düşünüyorum' dedikten  sonra, edebiyatperverler ile şiirperestler'in ilgisine mazhar olabileceğini düşündüğüm, William Empson'ın yazdığı, Cevat Çapan'ın çevirdiği,  son kıtası yukarıda yer alan, o şiirin tamamını şuraya koymanın vakti ve zamanıdır zannımca: