Umberto Eco: gerçek sevgi sevilenin iyiliğini ister

Eserlerinden, konuşmalarından, röportajlarından çok şeyler öğrendiğim (ve öğrenmeye de devam edeceğimi düşündüğüm) dünyaca ünlü Orta Çağ uzmanı, semiyolog (göstergebilimci), estet, romancı, denemeci, eleştirmen, post-yapısalcı Umberto Eco (5 Ocak 1932, Alessandria - 19 Şubat 2016, Milano) hayatını kaybetti. 

Sadece evlâdı olduğu İtalya'nın değil; 20'inci yüzyılın son çeyreğiyle, 21'inci yüzyılın ilk 15 yılını küresel anlamda domine eden en önemli ve etkili entelektüellerden olan Eco'yu saygıyla, minnetle ve muhabbetle anıyorum. 

Önce yukarıdaki ifadenin  serbest bir çevirisini, ardından da üstadın bazı maximlerini hatırlayalım:

Nobel Edebiyat Komitesi şaşırma, sabrımızı taşırma!

Çoğunlukla metnin finalinde yer alması beklenen hüküm argümanını başta dillendiriyorum: Listede Adonis, İsmail Kadare, Juan Goytisolo, Umberto Eco, Milan Kundera, Haruki Murakami ve Ursula Le Guin gibi çok güçlü edebiyatçılar varken; bunlardan birisine verilmemiş olan 2015 Nobel Edebiyat Ödülü'nün benim indimde zerrece bir manası, ağırlığı ve hükmü yoktur.