Paralel evrenler, çoklu evrenler, çoklu zamanlar

1 - Mutlu olmanın kaygı nedeni olması

Bu satırları yazmadan az önce (tespit edemediğim bir nedenle, belki de sebepsiz yere) Tom Amca'ya, Voltaire'in (1694 - 1778) en bilinen satirik eserlerinden Candide'dindeki (Leibniz'in (1646 - 1716) iyimserliğini hicvetmek için kurgulanmış bir kahraman olan) Dr. Pangloss'a, (İsviçreli romancı Johanna Spyri'nin klasikleşmiş eseriyle aynı ismi taşıyan temel karakteri) Heidi'ye ve (bir başka klasiğin baş kahramanı) Polyanna'ya meydan okuyan şiddette ve kapsamda bir iyimserliğine gark oluvermiş buldum kendimi. Bununla eş zamanlı olarak 'İyi haftalar Kâinat, merhaba dünya, hayırlı günler insanlık!' nidaları dökülüverdi ağzımdan. Ve hemen ardından da 'bu denli sevindirik olmamın, optimizmin bu kadar dibine vurmamın (i), mutluluk böcüğü modunun şahikasını böylesine zapt etmemin sebeb-i hikmeti ne ola ki acep?!?' diye sormadan edemedim doğrusu.

Maurits Cornelis Escher'in desenleri - 3

Bundan önceki her iki Escher denememde de etüt etmeye, satır aralarını ve alt metinleri deşifre etmeye çalıştığım 'Resim Galerisi' isimli resminde sanatçı plastik ve grafik sanatlar tarihinin en zorlu meydan okumalarından birisine kalkışmış ve 'izleyen ile izlenen' arasındaki mahiyete dair olan farkı ortadan kaldırmış, ya da, en azından bu merkezde bir algı oluşmasına neden olmuştu.

Burada daha önce paylaştığım ve:
(i)  http://ziyaversencan.blogspot.com/2011/09/escherin-resim-sergisi-tablosuna.html

(ii)  http://ziyaversencan.blogspot.com.tr/2011/09/m-c-esher-resimleriyle-alglamamz-deser.html 
linkleri üzerinden erişilebilecek olan iki denememde Maurits Cornelis Escher'in grafik evrenine nüfûz etmeye; onun 'paralel evrenler, imkânsız nesneler, paradokslar, kendi kendine göndermeli döngüseler, transformasyon ve transmütasyonlar' içeren grafik kompozisyonlarıyla; parçası olduğumuz '4 Boyutlu Uzay Zaman Sürekliliği'ni aşan hiper uzaylar gibi mantığa, matematiğe, kozmolojiye ve felsefeye (hatta metafiziğe ve teolojiye) göndermelerle dolu illüstrasyon çalışmalarının düşünsel arka plânını anlamlandırmaya çalışmıştım.

Stephen Hawking, Zayn Malik, Schrödinger'in Kedisi, Newton'ın elması ve paralel evrenler

1 - Albert Einstein'dan Stephen Hawking'e

Albert Einstein'dan sonra, popüler bilim insanları panteonunun zirvesine yerleşen figür hiç kuşkusuz Stephen Hawking'tir. 

Roger Penrose'la yaptıkları uzun ve verimli mesai sonucunda, Einstein'ın Genel Görelilik kuramının, evrenin Big Bang denen bir tekillikle (singularity) başlayıp, bir başka tekillikle (bir kara delik ya da Büyük Çöküş/Big Crunch denen bir mekanizma ile) sona ereceğini argumante eden, bunu da, matematik modelleme aşamasına taşıyan Hawking, böylelikle kozmolojinin en büyük buluşlarından birine imza atmış oldu. Bu kuramın doğal bir sonucu olarak, kara deliklerin aslında tamamen kara olmadıklarını ve 'Kara Delik Işıması / Hawking Radiation' denen bir ışımaya yol açtıklarını kanıtlayan Hawking, bunun yanı sıra; 'Kozmos'un mekânda sonlu ama sınırsız, zamanda ise 'sonsuzca sonlu (infinitely finite)' olduğununu (zamanın, bir 'tekillik/singularity' olarak tanımladığı Big Bang'den önce mevcut olmayıp, uzay-zaman sürekliliğiyle birlikte ortaya çıktığını) ileri süren 'Hartle-Hawking State' teorisinin de kurucu babalarındandır (founder fathers). Richard Feynman'ın 'çoklu geçmişler' savını Genel Görelilikle birleştirme yolunda attığı kayda değer adımlar, Stephen Hawking'in kozmolojiye olan sıra dışı katkılarından bir diğeridir.